«ترلان پروانه» یک بازیگر نوجوان پیشکسوت است و اگرچه امروز 17 سال دارد اما زمانی که 3-4 سال داشت دل بسیاری از خانواده ها را با شیرین زبانی و موهای فرفری اش ربوده بود. او که برای شروع کار تبلیغاتی تنها 3 سال داشت امروز توانسته با گذر از فیلم ها و سریال هایی پرشمار به جایگاهی برسد که دست به انتخاب زده و راه حرفه ای خود را هموار سازد.

کارنامه ترلان پروانه چیده شده است با آثار سینمایی همچون «به خاطر پونه، نصف مال من نصف مال تو، آهوی پیشونی سفید، رویای آخر، چپ دست، زن بدلی، زندگی مشترک آقای محمودی و بانو، شیفت شب، مردن به وقت شهریور و...»، سریال ها تلویزیونی «بچه های خیابان، خوش غیرت، زیر تیغ، گذر از رنج ها، سرزمین کهن، تا ثریا، شاید برای شما هم اتفاق بیافتد، شبی از شب ها، 101 راه برای ذله کردن پدر و مادرها و...» و یک تئاتر با عنوان «ادیب».
در آستانه گذار از نوجوانی به جوانی پروانه ای که یک پروانه زرین از جشنواره اصفهان برای «آهوی پیشانی سفید» هم دارد، به سراغش می رویم تا ببینیم برای بچه های علاقه مند و خانواده ایشان چه تحفه ای دارد.

در پایتخت با امکانات گسترده هم رسیدن به بازیگری برای برخی دست نیافتنی است. کودکی خردسال در شیراز چگونه به چشم سینما آمد؟
من در شهر زیبا و پر از مهر شیراز به دنیا آمدم و بلافاصله به دلیل دانشگاه پدر و مادرم به تهران آمدیم.
چقدر از این موفقیت به زیبایی و تفاوت چهره شما با دیگر بچه های بازیگر بر می گردد؟
به نظر من زیبایی نسبی است. چه بسا بازیگرانی که در دنیا مشغول بازی حرفه ای هستند و زیبایی چندانی ندارند. زیبایی تا حدی تاثیرگذار هست اما بقیه به ذات و اصل هر کس و چگونگی اجرای نقش باز می گردد.

از زمانی که با انگیزه ادامه دادید، انتخاب فیلمنامه با خودتان بود یا همچنان با پدر و مادر؟
صددرصد با خانواده و بزرگان سینما مشورت می کنم اما تصمیم گیری نهایی با خودم است.
از 3 سالگی تا امروز که 17 ساله اید، حدود 60 بازی در آثار هنرهای نمایشی دارید، یعنی به اندازه کارنامه یک هنرپیشه میانسال و پیشکسوت. از این کارنامه رضایت دارید؟
برای یک بازیگر همیشه خود مسیر اهمیت دارد. با نگاهی به کارهایم از نحوه اجرای نقش خودم راضی هستم. شاید در برخی موارد از انتخاب نقش و نتیجه کار راضی نبودم.

برای کودکان و نوجوانان شاید جالب باشد که دختری با حدود 15 سال بازیگری مداوم چگونه به درس و مدرسه و زندگی اش می رسد؟
با برنامه ریزی دقیق. هرچند خیلی سخت به همه کارها می رسم و شاید تصورش برای نوجوان و جوان هم سن من سخت باشد. خیلی وقت ها باید بسیاری از کارها و تفریح و حتی درس را مدتی کنار بگذارم چون پروژه هایی هست که به طور کامل درگیر می شوم اما بعد از تمام شدن پروژه باید بیشتر از بقیه برای کارهای دیگرم وقت بگذارم.
برنامه ای برای ادامه تحصیل در رشته بازیگری دارید با به رشته دیگری فکر می کنید؟
بله... به امید خدا در حال خواندن هستم.

در 15 سال گذشته چه رازی برای موفقیت در کار به دست آوردید که می توانید به نوجوان های علاقه مند هدیه کنید؟
راز؟! پیش از این هم اشاره کردم: برنامه ریزی دقیق، داشتن هدف، توجه به انتخاب مسیر درست برای رسیدن به هدف، حتی توجه به تفریح به اندازه و به جا.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان